دیو آز در اساطیر ایرانی

.

در اسطوره‌های مزدیسنا (دین زرتشتی)، آز (Āz) دیو حرص، طمع و زیاده‌خواهی است؛ موجودی سیری‌ناپذیر که هرچه به دست آورد، باز بیشتر می‌خواهد و حتی اگر تمام دارایی‌های جهان را به او ببخشند، باز سیر نخواهد شد.

.در بُنْدَهِش (از کتاب‌های تفسیر اوستا) آمده است که آز همه‌چیز را می‌بلعد و اگر چیزی برای خوردن نیابد، از تن خود تغذیه می‌کند

.آز از نیرومندترین دیوان اهریمنی و دشمن عناصر پاک و مقدس آفرینش اهورامزداست؛ از جمله آتش (ایزد آذر)، آب، گیاه و فرّ ایرانی

.همچنین در مزدیسنا ﺑﻪ‌ﻋﻨﻮان دﯾﻨﻰ ﺧﺮدورز و در شاهنامه‌ی فردوسی، آز دشمن سرسخت «خرد» نیز معرفی شده است؛ نیرویی که خرد را کنار می‌زند و انسان را به تباهی می‌کشاند

مکن آز را بر خرد پادشا
که دانا نخواند تو را پارسا

.آز در باورهای مزدیسنا چنان نیرومند است که در پایان جهان، پس از شکست‌خوردن دیگر دیوان از نیروهای اهورایی، همچنان در کنار اهریمن باقی می‌ماند و سرانجام هر دو به دست اهورامزدا و سروش شکست می‌خورند

#جایزه_ایرانویج #کشف_دوباره_ایران

.